Lista utworów:

• Pożegnanie z bronią (A Farewell to Arms, 1929, wyd. pol. 1931)
• Trzy opowiadania i dziesięć poematów (1923)
• Słońce też wschodzi (The Sun Also Rises, 1926, wyd. pol. 1958)
• Śmierć po południu (Death in the Afternoon, 1932, wyd. pol. 1971)
• Zielone wzgórza Afryki (The Green Hills of Africa, 1935, wyd. pol. 1959)
• Śniegi Kilimandżaro (The Snows of Kilimanjaro, 1936, wyd. pol. 1956)
• Mieć i nie mieć (To Have and To Have Not, 1937)
• 49 opowiadań (1938, wyd. pol. 1964)
• Komu bije dzwon (For Whom the Bell Tolls, 1940, wyd. pol. 1957)
• Piąta kolumna (The Fifth Column, 1938) - opowiadania
• Za rzekę, w cień drzew (Across the River and Into the Trees, 1950)
• Stary człowiek i morze (The Old Man and the Sea, 1952, wyd. pol. 1956)
• Ruchome święto (A Moveable Feast, 1964, wyd. pol. 1966)
• Sygnowano: Ernest Hemingway. Artykuły i reportaże 1920-1956 (1967, wyd. pol. 1975)
• Wyspy na Golfsztromie (Islands in the Stream, 1970)
• The Nick Adams Stories (1972)
• Niebezpieczne lato (The Dangerous Summer, 1985)
• The Garden of Eden (1986)

Cytaty:

• Człowiek jest tylko raz młody. Później musi już szukać sobie innej wymówki.
• Jedynie ci kochankowie mogą o sobie zapomnieć, którzy niedostatecznie się kochali, by się znienawidzić.
• Każdy z nas stworzony jest do tego, co robi.
• Ludzie na starość nie mądrzeją, stają się tylko ostrożniejsi.
• Nie uwolnisz się od siebie zmieniając miejsce zamieszkania.
• O tym, że jestem pijany, dowiaduję się dopiero wtedy, gdy po długim odleżeniu się na podłodze staram się czegoś uchwycić, żeby powstać na nogi.
• Potrzeba dwóch lat, by nauczyć się mówić, a pięćdziesięciu, by nauczyć się milczeć.
• Szczęście to po prostu dobre zdrowie i zła pamięć.
• Ulubionym moim autorem jest Mark Twain, a to z trzech powodów: pisze dobrze, bawi mnie i... nie żyje.
• Zestarzeć się nie jest tak źle, kiedy pomyśleć o drugiej możliwości.
• Ze wszystkich zwierząt jeden człowiek umie się śmiać, choć on właśnie ma najmniej powodów.

Stary człowiek i morze - krótka charakterystyka utworu:

Autorem utworu pt."Stary człowiek i morze" jest Ernest Hemingway.Został on przetlumaczony z języka angielskiego przez Bronisława Zielińskiego.Książka ta została wydana przez wydawnictwo"KAMA" w Warszawie w 1994r.
Utwór "Stary człowiek i morze" to opowieść paraboliczna.
Akcja toczy się na Kubie w pobliżu Hawany.Czas akcji to lata 20.
Bohaterami tej ineresującej i zajmującej książki są:Santiago,Manolin oraz marlin.Santiago był starym,chudym człowiekiem.Na karku miał głębokie bruzdy.Jego ręce wyglądaly jakby były "poorane głębokimi szramami od wyciągania linką ciężkich ryb"."Wszystko w nim było stare prócz oczu,które miały tę samą barwę co morze i były wesołe i niezłomne".
Santiago miał trudne i pracowite życie.Aby zarobić na jedzenie,musiał ciężko pracować,ale i to nie przynosiło dużych zysków.Kiedy,po wielu nieudanych próbach,popłynął jeszcze raz,złapał wielkiego marlina.Niestety nie złowił go od razu,ale walczył z nim przez parę dni.Kiedy nareszcie go złowił,przywiązał go do dziobu łodzi,lecz w drodze powrotnej do domu rekiny wyczuły zapach krwi i zaatakowały nieżywą rybę.Santiago próbował ją ratować,ale bezskutecznie.Ledwo żywy rybak, dopłynął do portu, zwinął maszt i z wielkim trudem wrócił do domu.Z wielkiej ryby,o którą Santiago tak zawzięcie walczył został tylko szkielet i jej łeb.
Oceniam pozytywnie postepowanie bohaterów.Santiago,mimo wielkiego bólu,nie przerwał walki z rybą i nie poddał się,ale wierzył,że ma szansę ją złowić.Dzięki nadziei zwalczył przeciwności losu i przezwycieżył swój ból i głód.Manolin był przyjacielem starego rybaka.Z chęcią chciał mu pomagać i wypływać z nim w morze.Pierwszy raz popłynął z nim,mając pięć lat.Przyjaciele nie mogli później już być razem,ponieważ Manolin musiał pływać w innej szcześliwej łodzi,ale nawet to nie przerwało ich przyjaźni.Chłopiec zawsze był gotowy pomóc Santiago.On był mu za to bardzo wdzięczny.
Moim zdaniem utwór "Stary człowiek i morze" jest bardzo ciekawą i godną uwagi książką. Zawiera ona dużo monologów wewnętrznych,które mówią nam,co bohater książki czuł w danej chwili.Jest ona napisana prostym,zrozumiałym językiem,zbliżonym do języka środowiska,z którego się wywodzi bohater.Ten utwór jest opowieścią o prostym człowieku,który czegoś pragnął,ale mu się nie udało.Takim człowiekiem jest każdy z nas.Wszyscy czegoś pragniemy i pracujemy na to,żeby później to osiągnąć,lecz nie zawsze nam się udaje.W takich chwilach nie możemy z tego rezygnować,lecz jeszcze bardziej i z wiekszym zapałem o to walczyć.