Hemingway sSwoje zamiłowania zawdzięcza ojcu, który w młodym chłopcu rozniecił trwałe fascynacje sportem, myślistwem i wędkarstwem. Matka hołdująca surowym, niemal purytańskim zasadom nie potrafiła znaleźć jego zrozumienia i akceptacji. Pisarz od wczesnych lat chłopięcych wychowany był w atmosferze swobodnego i pełnego przygód życia. Towarzysząc swemu ojcu, lekarzowi, w polowaniach i rybackich wyprawach, szybko dojrzał do wypraw bardziej samodzielnych - jako 19 - letni ochotnik wyruszył w 1918 roku do Europy, by wraz z oddziałami amerykańskiego Czerwonego Krzyża wziąć udział w walkach na froncie włosko-austriackim. Ciężko ranny i pokaleczony (z jego ciała wyjęto 220 odłamków) prosto z mediolańskiego szpitala powrócił na front, gdzie pozostał aż do zakończenia wojny.

Hemingway powraca do Stanów jak bohater i rozpoczyna czteroletnią, nieregularną współpracę z tygodnikiem "The Toronto Star". W grudniu 1921 roku wyjeżdża do Paryża, podróżuje po Europie: Francja, Genewa, Mediolan (przeprowadza wywiad z Mussolinim), Niemcy, Konstantynopol. W Paryżu powstaje pierwszy dojrzały utwór Hemingwaya - opowiadanie W Michigan.

W 1923 roku pisarz wyjeżdża do Hiszpanii, kraju który zawsze go fascynował. Jej klimat, atmosfera, ludowe fascynacje narodowym sportem - corridą, całkowicie zawładnęły umysłem i duszą Hemingwaya. W tym czasie zrywa współpracę z "The Toronto Star", wielokrotnie powraca i znów ucieka z ojczyzny. W Hiszpanii wydaje debiutancki tom - Trzy opowiadania i dziesięć poematów, a także pisze powieść Strumień wiosny i nowelę Mordercy.

W grudniu 1928 roku samobójstwo popełnia ojciec Hemingwaya, a on wydaje entuzjastycznie przyjętą powieść Pożegnanie z bronią.

Od 1932 roku obserwujemy u pisarza nową fascynację, związaną zresztą z jego młodzieńczymi zamiłowaniami. Odkrywa Kubę, tam uczy się polować na marliny i nawiązuje trzyletnią współpracę z miesięcznikiem "Esquire", do którego pisze artykuły o sporcie, myślistwie i rybołówstwie. Wydźwięk jego kubańskiej przygody odnajdziemy na kartach noweli Stary człowiek i morze.

W 1934 roku Hemingway wyrusza do Afryki, gdzie całe dnie spędza na polowaniach i pracy nad nowymi powieściami. Po wybuchu Wojny Domowej w Hiszpanii staje po stronie republikanów i opowiada się za świadomą rolą pisarza, który staje wobec konieczności walki ze złem, wobec wydarzeń, którym musi dać jednoznaczne świadectwo. W sierpniu 1937 roku trafia na front w Hiszpanii, gdzie po raz wtóry staje w obliczu sił, które odmieniają obraz świata i narodów. Pełnię wojennego koszmaru oddaje w utworach z tego okresu, wśród których najsłynniejszy to Komu bije dzwon.

Tuż po zbombardowaniu Pearl Harbour Hemingway zorganizował na Kubie sieć kontrwywiadu. W 1944 roku wyjechał do Europy, gdzie brał udział w walkach w Paryżu i był korespondentem wojennym w Londynie.

W 1952 roku Hemingway otrzymuje literacką nagrodę Pulitzera, a dwa lata później 28 października 1954 roku literacką nagrodę Nobla. Poważnie chory, nie mogąc znieść swej bezsilności 2 lipca 1961 roku popełnia samobójstwo.

Wybitny współczesny pisarz i publicysta amerykański. Uczestniczył w obu wojnach światowych, a także w wojnie domowej w Hiszpanii. Był reporterem i korespondentem wojennym. Prowadził życie pełne przygód: polował w Afryce, łowił ryby w oceanie, uwielbiał corridę i hazard. Znajduje to żywe odzwierciedlenie w jego utworach - w znacznej mierze autobiograficznych. O wojnie domowej w Hiszpanii pisał w powieści "Komu bije dzwon", przeżycia I wojny światowej były inspiracją do "Pożegnania z bronią", awanturnicze życie poszukiwacza przygód znajduje odzwierciedlenie w opowiadaniach (np. "Śniegi Kilimandżaro", "Niepokonany", "Mój stary"). Bohaterami Hemingwaya są ludzie twardzi, zmagający się z przeciwnościami losu, często brutalni i prymitywni, tacy, wśród których pisarz żył podczas swoich wędrówek po świecie. Doświadczenie dziennikarskie pozwoliło Hemingwayowi na stworzenie własnego, oryginalnego stylu pisania - zwartego, oszczędnego w słowach, rzeczowego, a jednocześnie pełnego ukrytego liryzmu, wielu symbolicznych znaczeń i skłaniającego do głębokich przemyśleń.

W 1953 r. za opowiadanie "Stary człowiek i morze" otrzymał nagrodę Pulitzera, rok później - literacką Nagrodę Nobla. Sam Hemingway pisał o nim tak: Chciałem, żeby to był prawdziwy stary człowiek, prawdziwy chłopiec, prawdziwa ryba i prawdziwy rekin. Jeśli mi się to udało, jeśli są prawdziwi, oznacza to bardzo wiele. Najtrudniej jest stworzyć coś naprawdę prawdziwego, a może nawet prawdziwszego od prawdy.
2 lipca 1961r., po nieudanym leczeniu w klinice Mayo, gdzie przebywał ze względu na głęboką depresję, popełnił samobójstwo.

Sam Hemingway pisał o nim tak: Chciałem, żeby to był prawdziwy stary człowiek, prawdziwy chłopiec, prawdziwa ryba i prawdziwy rekin. Jeśli mi się to udało, jeśli są prawdziwi, oznacza to bardzo wiele. Najtrudniej jest stworzyć coś naprawdę prawdziwego, a może nawet prawdziwszego od prawdy.